Facebook
NederlandsEnglishMelajuIndonesia
Delen |

Indonesië

 

Alternatief
De RMS-regering realiseert zich, dat Indonesië een door de Internationale gemeenschap erkende soevereine staat is en dat voor het streven van de RMS geen of weinig internationale steun is te vinden. Indonesië vervult sinds het ontstaan van de Koude Oorlog tot haar einde in 1989, en vervolgens van 1989 tot op heden (nog steeds) een cruciale rol in de ogen van veel westerse landen. Het land ligt geografisch strategisch aan de belangrijkste internationale zeestraten. Haar economische potentie is zowel nu als op langere termijn van groot belang voor de industrieën van deze landen.

De Straat van Malakka als economische levensader speelt hierin een cruciale rol voor veel landen rondom Indonesië. Hierdoor zijn veel van deze landen gebaat bij een stabiel en centraal geregeerd Indonesië. Dit betekent voor veel onderdrukte volkeren binnen Indonesië dat ze niet hoeven te rekenen op sympathie en steun van met name de westerse en ASEAN-Plus landen in hun streven naar onafhankelijkheid.

Veel landen kiezen vanuit hun nationaal belang voor zekerheid in de vorm van de huidige Negara Kesatuan Republik Indonesia (NKRI), ook al is deze historisch en volkenrechtelijk onrechtmatig. Een instabiele NKRI zal veel landen ertoe brengen om na te denken over andere politieke (staatkundige) alternatieven. Hier ligt een opdracht voor de RMS en de overige volken om dit alternatief te laten zien en horen.

Niet de weg van het geweld
De RMS-regering is zich ervan bewust dat een militaire oplossing niet alleen niet haalbaar is te achten, maar ook niet wenselijk is. Immers de weg van het geweld zal zeker vele slachtoffers tot gevolg hebben. De RMS kiest hier niet voor, omdat het Molukse volk sedert 1950, en met name vanaf 1999, genoeg heeft geleden.

Democratie en vrije keuze
De kracht van de RMS-strijd ligt naar de overtuiging van de RMS-regering in de samenwerking met alle stromingen binnen Indonesië die een democratisering van Indonesië voorstaan. Werkelijke democratisering van Indonesië betekent, dat de volkeren binnen het huidige Indonesië het recht hebben hun eigen politieke toekomst te bepalen.

De basis van een democratie is het recht om vrije keuzes te maken. Tot het maken van vrije keuze hoort ook het recht van ieder volk binnen het huidige Indonesië haar eigen weg, alleen of samen met anderen, te gaan. Het Molukse volk heeft haar keuze al op 25 april 1950 gemaakt, maar óók het actualiseren van de eerder gemaakte keuze behoort binnen een echte democratie tot de mogelijkheden. Indonesië heeft onder President Habibie, mede dankzij druk van de internationale gemeenschap, laten zien dat zij dit beginsel van democratie respecteert door het houden van een referendum in Oost-Timor, waarbij het volk van Oost-Timor in meerderheid heeft gekozen voor onafhankelijkheid, mogelijk te maken.

Samenwerking democratische stromingen Indonesië
De RMS moet aansluiting zoeken met organisaties in Indonesië, die democratisering van Indonesië voorstaan. Ook   zullen verbindingen  worden gelegd met mensenrechtenorganisaties en andere organisaties, die aandacht schenken aan de positie van politiek- en sociaal-maatschappelijk achtergestelde volkeren binnen Indonesië. Te denken valt in dit verband aan specifieke Juridische bureaus die politieke gevangenen bijstaan, kerkelijke- en studentenorganisaties. Het realiseren van support-groups in Indonesië verdient eveneens aanbeveling.

Samenwerking volken en de vorming van een Statenbond
Primair punt van aandacht is de samenwerking tussen de volkeren, die evenals het Molukse volk hun wil om vrij te zijn kenbaar hebben gemaakt. In concreto betekent dit dat de samenwerking tussen Maluku, Atjeh, West-Papua, maar ook met gelijke opkomende stromingen in Menado, Bali, Riau, West-Timor, dient te worden geconcretiseerd.
Deze samenwerking zal uiteindelijk gestalte krijgen door het tot stand komen van een Statenbond van onderdrukte volkeren, welk verbond niet enkel het streven naar het recht op zelfbeschikking van de volkeren moet nastreven, maar ook een realistische basis moet leggen voor onderhandelingen met Indonesië, waardoor de Indonesische Eenheidsstaat (NKRI) langs vreedzame weg wordt omgevormd tot een Federatie van onafhankelijke Staten, die gezamenlijk de vrijheid en welvaart van de verschillende volkeren in de toekomst moeten waarborgen.

Uitbreiding van de samenwerking voor wat betreft Maluku, en wellicht ook West-Papua, met onafhankelijke landen in de Pacific, maar ook met Australie, Papua New Guinee, Japan en andere landen in de regio, behoort zeker tot de mogelijkheden.


Delen |
Go to top